Geen producten (0)

Interview met Danielle Pasma bij Leesclub De Perfecte Buren

Interview met Danielle Pasma bij Leesclub De Perfecte Buren



In gesprek met........Danielle Pasmaprofielfoto%2Bboot.jpg

Haar bijzondere boek 'Rode handen' was aanleiding voor een persoonlijk gesprek met Danielle Pasma. Hoe biografisch is dit verhaal? Wat kunnen we nog van haar verwachten? Is dit een droomdebuut? Lees snel verder!


Wie is Danielle?
Ik ben een mens vol passie, dromen en verlangens. Ik ben intens en gecompliceerd. Eigenlijk ben ik gewoon heel veel, soms teveel, voor mezelf en mijn omgeving ;-).

Je was dierenarts, homeopaat en nu geef je trainingen voor spirituele natuurbeleving? Is dat onderdeel van het zoeken van je eigen identiteit? Of puur het feit dat je van afwisseling houdt?
Het is gewoon mijn levenspad. Ik ben niet iemand die iets kiest en daar de rest van het leven in blijft. Dat dacht ik trouwens vroeger wel, hoor. Toen ik op mijn veertiende besloot dat ik dierenarts wilde worden, dacht ik dat ik dat tot aan mijn pensioen zou blijven. Het leven liep anders. Ik heb twee studies gedaan, in alle twee de vakgebieden met veel plezier gewerkt, maar ik werd vooruit gedreven. Tot het punt waar ik nu ben aangekomen, het schrijverschap. Daarin heb ik mijn eindbestemming bereikt, dat weet ik nu. Maar ik had geen enkele stap kunnen overslaan, ze zijn allemaal nodig geweest.

Wat doe je op dit moment als je niet schrijft?
Dan doe ik werk voor mijn uitgeverij Writing Warriors. Het zelf uitgeven en alles regelen, administratie, promotie, Centraal Boekhuis, boekhandels, facebook, blogs et cetera, is heel veel werk. Daarnaast heb ik nog mijn bedrijf Erunáme, waarvoor ik workshops moet voorbereiden, twee tweejarige trainingsgroepen heb lopen, persoonlijke coaching geef en natuurlijk daarvan ook al het regelwerk. Dan heb ik nog mijn gezin, boodschappen enzo. Het huishouden schiet er dus een beetje bij in, zoals je misschien kunt begrijpen ;-). Ik probeer 's ochtends te schrijven en in de middag de andere dingen te doen. Ik verveel me niet ;-). De grootste uitdaging voor mij is om voldoende rust en ruimte in de dag te houden.

Vanwaar de liefde voor het schrijven?
Die is er al mijn hele leven. Als kind van drie wilde ik al boeken schrijven. Dat verlangen is altijd met mij meegereisd, wachtend op 'later als ik groot ben'. Ik ben altijd gek geweest op verhalen, boeken lezen, fantaseren. En ik voelde altijd dat ik heel veel in mij had zitten dat eruit wilde. Zo'n drie jaar geleden kon ik het niet meer onderdrukken...

Je hebt het boek in eigen beheer uitgegeven onder de naam 'Writing Warriors' (schrijvende strijders). Vanwaar deze keuze?

Ik realiseerde me dat het niet makkelijk zou zijn om een uitgever te vinden die zijn nek zou durven uitsteken voor mijn boek. Het is behoorlijk controversieel, niet in een hokje te stoppen, niet veilig, en in deze tijden is het heel lastig om een uitgever te vinden die daarvoor durft te gaan. Ik voelde er eerlijk gezegd ook niet veel voor om mij te binden aan een uitgever. Ik wil onafhankelijk zijn, alles zelf kunnen bepalen. Bovendien vind ik het gewoon niet oké dat je als auteur maar 10% per verkocht boek krijgt. Dus er zat voor mij niets anders op: zelf doen.



Cover%2BRode%2Bhanden.jpg
Rode handen is niet 'zomaar' tot stand gekomen, is het wel? Je hebt aandeelhouders?
Ja, helemaal geweldig! Toen ik besloot om Rode handen zelf te gaan uitgeven, ben ik een crowdfundingsactie gestart om het geld voor de redacteur, de vormgeving, de site, en de drukker bij elkaar te krijgen. Dat is een ongelooflijk avontuur geweest dat heel goed is afgelopen. Met 118 donateurs heb ik 117 % van mijn doelbedrag bij elkaar gekregen. De meeste van deze donateurs zijn dus 'mede-eigenaar' van een woord, een zin, een hoofdstuk of zelfs van het hele binnenwerk. Ik ben iedereen die heeft bijgedragen echt ontzettend dankbaar!

Waarom dit verhaal?
Het moest. Eigenlijk was ik al begonnen aan een andere roman, maar dit verhaal drong voor. Ik kon niet anders dan het opschrijven.

Tijdens het lezen word je meegezogen in de emoties van de hoofdpersonages. Was het schrijven ook emotioneel?
Verschrikkelijk... Ik heb echt jankend sommige scènes zitten typen, zodat ik af en toe gewoon even heel erg moest knipperen omdat ik anders niet meer kon lezen wat ik opschreef. Het teruglezen was nog erger...

Met welk hoofdpersonage voel je je het meest verwant? Bevat het autobiografische elementen/personages?
Met Tas. En ja, het is voor een deel autobiografisch. Het heden is grotendeels fictie, ik ben Amber niet, al heeft ze wel veel van mij weg toen ik een jaar of vijfentwintig was, maar de gebeurtenissen in het verleden zijn echt gebeurd. Het zijn mijn herinneringen. En Ambers ervaringen met Tas zijn ook mijn eigen ervaringen.

Welke scene uit het boek ligt je het meest aan het hart? En waarom?
Pfff, dat is een lastige... veel van de scènes zijn zo verweven met mijn eigen emoties. Er zijn scènes waar ik nog steeds moeite mee heb om ze terug te lezen, en sommigen die me op een ander manier raken. Maar als ik echt zou moeten kiezen, dan denk ik de scène van Ana en Tas in het bosvennetje bij maanlicht. De intense liefde die daarin voelbaar is raakt me nog steeds diep.


007.jpg
foto; Nienke Meek 
meekspictures.nl
Heb je zelf iets speciaals met zigeuners en hun manier van lezen, vooral dat tijdens de middeleeuwen?

Ja. Ik heb altijd een verlangen gevoeld naar de vrijheid, het leven van het land, de muziek, de passie. In de dertiende eeuw waren zigeuners nog niet zo verguisd als in latere tijden. Ze werden gewaardeerd om hun entertainment en hun vermogen om de toekomst te kunnen 'voorspellen'. Het is een bijzonder volk.


Zou je zelf in de middeleeuwen willen/kunnen leven?
Hahaha, dat heb ik gedaan. Maar als mijn huidige zelf? Ach, soms zou ik heel graag terug willen. Aan de andere kant: de geneugten van de moderne tijd zijn ook wel heel fijn. Ik romantiseer het niet, omdat ik nog donders goed weet hoe zwaar het leven toen was. Nu is het echter op een andere manier zwaar. Iedere tijd heeft zijn uitdagingen.

Geloof je in reïncarnatie? Zo ja, speelt dat mee in de totstandkoming van je boek?
Ja. Anders had ik dit boek niet geschreven. Zoals ik al eerder heb gezegd is Rode handen gebaseerd op mijn eigen herinneringen en ervaringen.

Het verhaal speelt zich in diverse landen af, hoe heb je dat qua research aangepakt? Kun je daar iets over vertellen?
Het verhaal uit het verleden speelt zich eigenlijk half af in Hongarije en half in Engeland/Schotland. Ik ben daar tot op heden in dit leven nog nooit geweest. Wat ik beschrijf zijn mijn herinneringen, en die zijn nog heel helder. In september ga ik voor het eerst terug naar Hongarije voor Rode draden, het tweede deel van De Rode trilogie, waar Rode handen het eerste deel van is. Dat wordt heel erg spannend. Voor deel drie ga ik terug naar Schotland.

Hoe lang heb je erover gedaan dit boek te schrijven? En had je dan een bepaald ritueel?
Eerst heb ik een jaar lang 1 dag in de week geschreven. In die tijd heb ik al mijn herinneringen uit de middeleeuwen beschreven. In de zomer van 2013 ben ik naar de Schrijfweek van Geert Kimpen en Christine Pannebakker gegaan, en daarna ben ik iedere ochtend gaan schrijven. In januari 2014 was mijn versie 1 af. Toen volgde een heel traject van herschrijven, schrappen, corrigeren en het hele proces van het uitgeven. In juni 2014 was het klaar voor eindredactie, uiteindelijk dus bijna 2 jaar verder. Ik schrijf in principe iedere ochtend, geen speciaal ritueel. Gewoon laptop op de tafel en vingers op de toetsen. Zelfdiscipline.

Wat doet een intens verhaal zoals dit met jou als persoon en met je directe omgeving?
Pfff... Heel veel! Het is een bizar avontuur geweest en eigenlijk nog steeds. Het heeft ook heel veel met mijn omgeving gedaan. Ik ga daar verder niet op in want dat is hun verhaal, maar intens was het zeker.

Hoe reageerden vrienden en familie op je boek?
Over het algemeen heel positief. Veel van mijn vrienden weten ook wat de achtergrond van het boek is en zijn wel erg geraakt. Ook al weten ze dat een heel groot stuk fictie is, het verhaal geeft wel weer hoe pittig dit allemaal geweest is. En nu kunnen ze dat dus zwart op wit lezen.

Wie is Amber?
Amber is een vrouw zoals vele vrouwen, hard op zoek naar haar eigen identiteit. Voelend, wetend dat er meer moet zijn in het leven, maar ze raakt vaak gewoon ondergesneeuwd door het dagelijkse leven. Ze klampt zich vast aan haar man, haar kind en haar beste vriendin, en ze doet eigenlijk maar wat, omdat ze werkelijk geen idee heeft wie ze nou echt zelf is. Door de terugkomst van Tas maakt ze ongelooflijke dingen mee, die haar aan de rand van de afgrond brengen, maar waardoor ze uiteindelijk haar kracht vindt en haar werkelijke zelf gaat omarmen.

Wie is Tamás (Tas)?
Tas is een intense man, die erg beschadigd is in zijn jeugd. Door een traumatische ervaring is hij niet meer in staat een normaal leven op te bouwen. Hij wordt geconfronteerd met zijn duistere kant en gedwongen om af te dalen in zijn persoonlijke onderwereld. Hij beleeft alles op heel fysiek, omdat dat zijn enige bevestiging is dat hij werkelijk bestaat. Hij voelt zich het meest thuis op de grensvlakken van dood en leven, van   donker en licht, van beheersing en grenzeloosheid. En hij vindt zichzelf uiteindelijk na 750 jaar terug op het grensvalk tussen vrouw en man.    
       
045.jpg                                                        

foto; Nienke Meek meekspictures.nl. >>          


Amber (hoofdpersonage in Rode handen) ervaart een aantal behoorlijk erotisch getinte momenten. Zit je deze met rode oortjes achter je laptop te tikken?
Hahaha, nee hoor. Ik had het wel behoorlijk heet af en toe ;-). Ik merk dat sommige mensen moeite hebben met de seksscènes. Ze vinden ze te expliciet, en te talrijk. Ik begrijp dat, en vind het tegelijkertijd jammer. Het geeft nog maar eens aan dat er nog steeds een behoorlijk taboe op seks rust. Seksualiteit is het gebied waar   mensen intense emoties kunnen beleven, ze worden er uitgedaagd om uit hun comfortzone te komen en zichzelf verder te ontdekken. De rode oortjes wijzen op schaamte, iets dat door eeuwenlange onderdrukking en veroordeling is ontstaan. Seks is niets om je voor te schamen, het is het meest natuurlijke gedrag dat er bestaat, naast ademhalen en eten en drinken. We zijn allemaal uit seks ontstaan. Voor Tas is het de manier om het leven te ervaren, te voelen, zich te verbinden met het vrouwelijke. In de seks is hij eigenlijk op zoek naar zichzelf.

Als self publisher ben je actief op social media. Lukt het je om het boek onder de aandacht te krijgen van de lezers?
Ja, dat lukt op zich wel, maar het vergt heel veel inzet. De traditionele kanalen, zoals de pers en de bladen zijn moeilijker. Je mist toch als uitgeverij en debuterende auteur de naam. Maar als je wel bij een bekende uitgeverij zit, zul je tegenwoordig als schrijver ook heel veel zelf aan promotie moeten
doen. Ik zal een lange adem moeten hebben. We gaan het zien...

Wat zou je graag willen bereiken met dit boek?
Ik hoop dat ik mensen kan meenemen in ervaringen die ze zelf nog nooit hebben beleefd. Ik schrijf denk ik heel filmisch, ik wil graag dat mensen het verhaal ingezogen worden; dat ze zelf voelen, zien, ruiken en horen hoe het in het zigeunerkamp was; in de tochtige, donkere gangen van het kasteel; dat ze de wind door hun haren voelen waaien in de Schotse Hooglanden. Ik krijg vaak terug van lezers dat het boek ze ook laat nadenken over hun eigen rode draden, over relaties met andere mensen die al bij de eerste ontmoeting zo vertrouwd voelden. En ik wil mensen een beetje prikkelen om uit hun comfortzone te komen. Ik wil ze uitdagen om eens voorbij hun bekende denkkaders te kijken, want daar begint ten slotte de magie...

Hoe zijn de lezersreacties op Rode handen?
Over het algemeen heel goed. Mensen vinden het een intens en heftig boek, en dat is het ook. Velen zeggen dat ze het een echte pageturner vinden. Het begin wordt vaak verwarrend ervaren, dat klopt en is heel bewust zo geschreven. Als lezer wordt je meegenomen in de eerste verwarring van Amber. Als het voor haar gaat wennen, wordt het voor de lezer ook duidelijker. Sommigen vinden de seks te heftig, anderen vinden die juist weer heel goed, die voelen aan wat erin verteld wordt. De meeste mensen zeggen dat ze niet kunnen wachten op deel twee :-).

download.jpg

Hecht je veel waarde aan recensies?
Ja, maar dan vooral geschreven door lezers/bloggers. Ik ben niet zo heel erg geïnteresseerd in wat literaire recensenten van Rode handen vinden. Ik schrijf voor lezers, niet voor de literaire wereld.

En nu? Wat ga je nu doen, komt er een nieuw boek?

Ja, deel twee van de trilogie dus, Rode draden. En ik ben al begonnen. Voor dit boek ga ik in september samen met mijn beste vriendin naar Hongarije voor research. Heel spannend wat daar gaat gebeuren...

Wat is je ultieme (schrijf)droom?
Mijn ultieme droom is dat ik mij uiteindelijk volledig met het schrijven en alles dat daarbij hoort zal kunnen bezighouden. En als ik echt heel groot mag dromen: dat 'De Rode Trilogie' verfilmd gaat worden, liefst door een Engelse of Amerikaanse regisseur ;-).

Lees je zelf ook? En zo ja, waar hou je van?
Ja, uiteraard. Zelf lees ik meestal Engelse boeken. Ik vind de Engelse taal zoveel rijker dan het Nederlands. Het Engels voelt voor mij vaak veel natuurlijker, ik denk ook vaak in het Engels. Ik ben gek op de Outlanderserie van Diana Gabaldon. Ik houd van boeken die (deels) historisch zijn. Vooral boeken waarin het verhaal heen en weer gaat in de tijd, vind ik boeiend. Ook schrijvers zoals Barbara Erskine, Kate Mosse vind ik interessant, alhoewel ik niet al hun boeken even goed vind.

Maak een keuze; 
Whiskey of een wijntje? Grijns: Whisky natuurlijk!
Amber of Tas? Tas, most definitely!
Stoer of gekleed? Stoer, te allen tijde ;-).
2015 of middeleeuwen? Mmm, lastig... Nou, toch maar 2015.

Hoe omschrijven je familie en vrienden jou als persoon?
Ik quote: “Bruisend, intens, zorgzaam, avonturistisch, attent, wijs, eigenwijs, koppig, krachtig, warm, intelligent, vol van humor, ondeugend, gevoelig, sensitief, onderzoekend, uitdagend, vriendelijk, aanpakker, gedisciplineerd, volhardend, creatief, sensueel, liefdevol, verteller, leraar, muze, inspirerend, shockerend, grenzen opzoekend en doorbrekend, ALIVE AND
KICKING!!!!!!!!!!!” Veel dus, ik zei het al ;-).

Waarvoor mogen we je midden in de nacht wakker maken?

laphroaig.jpgEen Laphroaigwhisky bij het vuur ;-)...


Meer weten over Danielle en Writing Warriors? Of wil je een gesigneerd exemplaar van 'Rode handen'? Dat kan!

Boek paperback kost €19,95 en E-boek €9,99
Te bestellen via iedere boekhandel en Bol.com

www.writing-warriors.nl
info@writing-warriors.com

Wil je in contact komen met Danielle via social media? Ook dat is mogelijk;
www.facebook.com/Rodehanden.Writingwarriors
Twitter: @Rodehanden

Duorecensie 'Rode handen'

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren